نامه داکتر ثنا نیکپی

به محمد هاشم نیکپی

"هرکه را در سر هوای خدمت نیکپی بوده

بر مرادش نا رسیده مرگ او در پی بوده"

 برادر عزیز هاشم نیکپی ، یادوبود از دوست عزیزم ، شاه قدم بزرگ که نبودش را تا حال نتوانسته ام بپذیرم، کاریست بس نیک و بجا، خرسندم که بالاخره در خانواده این ابرمرد نیکپی، کسی به مقام عالی خودشناسی می رسد ، نیکپی می شود ، به سراغ نیکپییت می رود و خون پاک نیکپی بزرگ یعنی شاقدم عزیز را در رگ های وجودش احساس می کند.

 نامه شما که به مناسبت چهاردهمین سالمرگ فرزند اصیل  ونامدار نیکپی نوشته شده بود، بر من اثر گذاشت و مرا بیاد ایام و خاطرات آندوست انداخت. من نسبت به هر کس دیگر خاطرات بیشتر از شاه قدم را دارم که آنها را بروی کاغذ مرقوم کرده ام و خواهم کرد.

 هاشم جان، چیزی که در نامه تان برایم دلپسند ، نویدبخش و مسرت آمیز است ، مساله خود شناسی است. با تاسف ما تحمل افتخارات زنده های مان را نداریم و در زندگی با وی خصومت می ورزیم . حتی گذشتگان خود را به عشیره و قبیله و خانواده متعلق دانسته از افتخارات انسانی و ملی آنها چشمپوشی می کنیم. خوشبختانه احساس خود شناسی قوی در متن و محتوای نوشته تان دیده می شود که من آنرا به دیده قدر می نگرم.

 به یقبن که یکی از شاخص های روشن نگری و روشنفکری همانا پذیرش است. پذیرش موجودیت ، اندیشه و مفکوره دیگران و احترام به دیگر اندیشی. این همه از خود شناسی آغاز میگردد. کسی که خود را نشناسد، توان و قابلیت شناخت دیگران را ندارد.

 برمیگردیم به سالمرگ شاه قدم گرامی . دو سال قبل، روزی با یکی از شاعران نیکپی مشاعره انترنیتی داشتم. گرچه من شاعر نیستم، ولی به صنعت شعری بلدیت و دسترسی دارم. شاعر نیکپی می خواست بر وزن شعر حافظ شیرازی (بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرح نو دراندازیم) ، با من مشاعره کند که من هم ابیاتی چند را که مسافرت خیالی ام را از دوشی تا بامیان که در قالب شعر ترسیم شده بود، نوشتم. در قسمتی از این شعر آمده است:

به «گزتوغی» زیارت در مزار« شاه قدم» حتمیست

بود واجب که در قبرش شمعی در مجمر اندازیم

هدف از ذکر این فرد آنست که یاد شاه قدم در خاطر و ضمیر دوستانش باقیست. آرزو دارم که به مجرد ورود به دره نیکپی قبل از دیدن زادگاه ام "سه پسته" به گزتوغی بروم و مراتب احترام خود را به بزرگ مرد نیکپی بجا بیاورم و بر مزارش زانو بزنم و بر تربتش دعا بخوانم.

"هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق// ثبت است بر جریده عالم دوام ما" دل شاه قدم به عشق مردم زنده بود و نامش نیز بر جریده ابدیت مردم ثبت گردیده است.

روح پاکش شاد و خاطراتش گرامی باد

ثنا نیکپی ، تورنتو ، کانادا

اپریل 2008